Posts tonen met het label personal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label personal. Alle posts tonen

zaterdag 19 juni 2010

Personal

As you all have noticed, I wasn't a good blogger this last month. After the craft fair there were lots of things to do and some tough decisions were made. Not only for my design business but also in our personal life. I wanted to expand my business but it's also very clear to DH and me that we need more help with our kids. As most of you know we already have some help for DS and since he his going to a special school, he's feeling much better. The past 3-4 month I spend lots of time to arrange help for DD2 and DD1. And Yeah! Last week the final letter came. DD2 can start in September at the same school DS is going. In the same week I had a long, long talk with someone from Youth Care, and she agreed on the assistance we asked for. So all good news, so good that my body thought: well time for some rest..... This last week I slept more then I slept for months, I even fall asleep while knitting.....I have lots to talk about with you all, so I'm going to try and blog some more :)

Zoals jullie allemaalwel gemerkt hebben,ben ik de laatste tijd niet zo'n goede blogger geweest. Na de Markt van Wol Enzo, waren er een hoop dingen die gedaan moesten worden en er moesten flink wat lastige beslissingen genomen worden. Niet alleen voor mijn werk maar ook persoonlijk. Ik wil graag mijn zaken uitbreiden maar het is voor zowel DH als mij ook duidelijk dat we meer hulp nodig hebben met de kinderen. De meeste van jullie weten al dat DS naar Speciaal Onderwijs gaat en sinds hij daar naar school gaat zit hij veel beter in zijn vel. De afgelopen 3-4 maanden heb ik voornamelijk doorgebracht met het aanvragen van speciaal onderwijs voor DD2 en voor PGB's voor DS, DD1 en DD2. En hieperdepiep!! Vorige week kregen we de brief binnen dat DD2 in September kan beginnen op dezelfde school als DS. Dezelfde week had ik een heel lang gesprek met iemand van Jeugdzorg die zich kan vinden in de hulp die we aanvragen. Dus allemaal goed nieuws, zo goed dat mijn lichaam dacht: tijd voor wat rust..... De afgelopen week heb ik meer geslapen dan in de maanden hiervoor, ik val zelfs in slaap tijdens het breien......Maar ik heb genoeg stof om over te bloggen, dus ik ga mijn best doen :)

woensdag 1 juli 2009

Efteling

Today, the kids have had the day off, so we decided to go somewhere fun, De Efteling. DH arranged so he could join us, after all this is probably the last time we can go as a family on these free days. Next year Stijn will go to his new school and those free random days will not be the same as for the 2 girls. We had a great day, the kids (and us) were having loads of fun, and we're all very tired, so time for some pics, enjoy, I'm going to knit something :-)

Vandaag hadden de kinderen studiedag, dus we zijn wat leuks gaan doen, naar de Efteling. Manlief had geregeld op de zaak dat hij mee kon want dit is waarschijnlijk de laatste keer dat we dit gezamelijk kunnen doen. Volgend schooljaar gaat Stijn naar een andere school en lopen de studiedagen niet meer gelijk met die van de 2 dames. We hebben een geweldige dag gehad, heel veel lol en we zijn allen uitgeput. Dus tijd voor wat foto's, geniet ervan, ik ga wat breien :-)
At the beginning
In den beginne
For the pic he was willing to take his fingers out of his ears ;-)
Voor de foto wilde hij wel zijn vingers uit z'n oren halen
Together in the train
Samen in het treintje
A bit tired
Een beetje moe
In the end, stilltime for some gymnastic :-)
En aan het eind nog tijd voor wat turndingen

zaterdag 21 februari 2009

personal / persoonlijk

We worry a bit about our youngest, she's a lot like Stijn, except that she has more ASD stuff. At the moment she's having a lot of trouble reading the emotions of our faces. If I tell her to get her jacket, she starts crying cause mommy is angry with her. It takes a lot of time to convince her that I'm not (and you do have to make sure that your body language is saying the same) I do remember that Stijn and Ame both had the same issue, but now I'm finding it harder to deal with. School is a disaster, she's the kid on the left. Her teacher told me that she finds it extremely dificult to 'reach' her. I'm now waiting for a phonecall from Stijn's psychiatrist, perhaps she can give us some tips how to handel her. I'm glad the kids have a week spring break :-) Enough whining, I'm going to cuddle my kids :-)

We maken ons een beetje zorgen om de jongste, ze lijkt erg op Stijn alleen heeft zij meer ASS problematiek. Op dit moment heeft ze erg veel moeite om emoties van je gezicht te lezen. Als ik aan haar vraag of ze haar jas gaat aantrekken, begint ze te huilen omdat mamma boos is op haar. Het kost een hoop tijd om haar ervan te overtuigen dat dat niet zo is (en je moet vooral zorgen dat je lichaamstaal hetzelfde zegt) Ik kan me van Stijn en Ame me ook nog wel herinneren dat ze daar problemen mee hadden/hebben. Maar ik vind het nu veel moeilijker om ermee om te gaan. School is een ramp, ze is het kindje aan de linkerkant. Haar juf geeft aan dat ze het erg moeilijk vind om haar te 'bereiken'. Ik wacht nu op een telefoontje van Stijn zijn psychiater, misschien kan zij ons wat handvaten geven over hoe we hier mee om moeten gaan. Wel lekker dat ze nu een weekje vakantie hebben :-) Nou genoeg gezeurd, ik ga mijn kinderen eens lekker knuffelen :-)

dinsdag 23 december 2008

Bloem / Flower

Afgelopen zaterdag kwam Heino eten en hij bracht een bloemetje voor me mee. Meegenomen van vakantie helemaal uit Thailand. Ik kon mijn ogen niet geloven, het ziet er zo echt uit maar het is gemaakt van klei!!!! Dit bewijst in ieder geval dat Heino me goed kent want hij heeft een plant meegenomen die het waarschijnlijk wel zal overleven hier....LOL


Last Saterday, Heino joined us for dinner. And he brought me some flowers all the way from Thailand were he went for his holliday. I couldn't believe my eyes, it looked very real, but it's made from clay!!!! Well that prooves that he knows me very well, he found me the perfect plant, one that will actually survive in this house....LOL

donderdag 24 januari 2008

persoonlijk / personal


En voor je het weet ben je al weer 2 dagen verder.
Even wat persoonlijks, bij het Sint Marie is alles goed gegaan. Ame hoeft voorlopig niet terug naar de logopedie, dus het is het echt waard geweest om daar naar toe te gaan. Het was wel een gedoe om haar daar aangenomen te krijgen, het is een voorziening die betaald word uit de AWBZ dus, denk aan in
4-voud papieren inleveren met de dikte van een goed boek, en dat elk half jaar want een beslissing van het CIZ is maar een half jaar geldig in dit geval. De spraaktherapie bij het Sint Marie is bedoeld voor kinderen waarvan de eigen logopedist niet meer goed weet hoe ze verder moeten met de behandeling omdat de ontwikkeling stagneert, zeg maar een soort back-up voor logopedisten. Vaak is het zo dat deze kinderen een dieper liggende oorzaak of oorzaken hebben en bij het Sint Marie hebben ze zeer specialistische mensen die dat door kunnen testen om te zien waar de oorzaak van het spraakprobleem ligt. Ook Stijn is er onder behandeling geweest, voor hem ging de aanmelding een stuk sneller, ze hadden hem meteen op de tweede wachtlijst geplaatst (eerste wachtlijst is om te bepalen of je hulp krijgt en op welke afdeling, de tweede wachtlijst is voor de afdeling (2)waar je voor in aanmerking komt in dit geval voor het spraak/taal ambulatorium)
Even wat getallen ze krijgen meer dan 1200 aanmeldingen per jaar en er kunnen maar 72 kinderen geplaatst worden per afdeling per jaar!!!!
Stijn heeft zijn effectmeting in april, bij hem is het allemaal wat complexer. Hij is dyslectisch en we zijn afgelopen maandag bij de kinderneuroloog geweest voor de uitslagen van die testen, en hij blijkt een slaapstoornis (rusteloze benen syndroom) te hebben naast ADD, hij krijgt nu een pilletje om beter te slapen, en hopelijk heeft dat een gunstig effect op zijn concentratievermogen.
Hij zit op dit moment heel erg lekker in zijn vel met dank aan het minimumprogramma wat hij volgt op school, hij krijgt gewoon de normale lesstof maar niet de herhalingen, en voor hem werkt dat perfect, hij is eindelijk niet iedere keer als laatste klaar met opdrachten. En het schatje vraagt zelf om meer als hij klaar is.

Maar goed laten we het er maar op houden dat wij gewoon geweldige genen hebben!!! LOL




Where the #@#$$# stays time, before you know it, its 2 days ago I’ve blogged.
A personal note this time, At Sint Marie everything went well for Ame. For the next 6 months she doesn’t have to go to speech therapy. So it was worth while to go there.
It toke a lot of effort to get her in there, It’s paid for trough a national care system called AWBZ, so you have to fill in forms, a lot of forms, imagine a good book, that much, and you have to do that every 6 months, cause it’s expires after 6 months.
This kind of speechtherapie is a kind of back-up for the ‘normal’ speech therapist. If the speech therapist doesn’t know how to proceed, and the child isn’t improving, they can ask Sint Marie to take a look. At Sint Marie there working specialists like different kinds of linguists but also neuro-psycholigists. If the child is accepted and they know which department has to take a look, they’re going to test the child all the way, to find the cause or causes for the speech problems.
Stijn went also to Sint Marie but his acceptance went very quick, he was immediately placed on the second waiting list (first one is to look if you will be accepted and which department (2) has to take a look, second is the waiting list from the department) To give some figures, they get over 1200 requests and there can only be 72 children placed per department per year!!!!
Stijn end testing will take place in April, but he has a more complex profile, he is dyslectic (do you write it like that?) We went to the neurologist last Monday for test results, and he has a sleeping disorder called restless leg syndrome besides ADD
He’s getting some pills to sleep better, and we’ll hope it will have a good result also on his concentration.
At the moment Stijn is feeling great, at school he’s getting a minimum program, it means he’s getting all the normal stuff he has to learn but he doesn’t have to do the repeating exercises. Finally he isn’t every time the last one who finishes his work.
And the cutie as he is, he’s already asking for more work, when he’s finished his work

This was the personal note and let’s just says our family has great genetics!!!LOL